Dzisiaj proponuję bardzo szybki i łatwy w przygotowaniu deser. Czekoladowy pudding z ręcznie bitą śmietaną. Klasyczne połączenie, które osłodzi niejedną kolację. Wykorzystałem mleko kozie bo jest bardzo zdrowe i smaczne, ale de facto można taki deser przyrządzić na bazie zwykłego mleka od krowy.
Tofu to twarożek sojowy otrzymywany w procesie koagulacji mleka sojowego. Według legendy zostało ono wynalezione w Chinach przez księcia Liu Ana z dynastii Han ponad 2000 lat temu. Obecnie jest bardzo popularne i wykorzystywane w kuchniach chińskiej, japońskiej, ale także koreańskiej i innych azjatyckich. Bardzo często sięgają po nie wegetarianie i weganie z racji wysokiej zawartości białka. Muszę przyznać, że tofu jadłem parę razy w życiu i w większości przypadków mi nie smakowało. Przypominało nieprzyprawioną jajecznicę zarówno w smaku jak i konsystencji. Jednak miliony ludzi na całym świecie nie mogą się przecież mylić – musiałem spróbować sam przygotować ten składnik. Padło na Dubu-jorim – smażone tofu w ostrym sosie – jednak klasyczny przepis użyłem jedynie jako inspirację – miałem pod ręką zupełnie inne składniki. Powstało jednak danie, które spokojnie mógłbym postawić w szranki z tradycyjnym, koreańskim przysmakiem.
Dostałem od rodziny prawdziwy, białoruski chleb. Taki żytni na zakwasie. O smaku przypominającym pomału pumpernikiel. Z kminkowym aromatem. Bardzo chciałem wykorzystać go do jakiegoś niesamowitego dania. Stwierdziłem, że kaczka z sosem żurawinowym będzie idealnym dopełnieniem jego smaku. Przy okazji podpowiem wam jak usmażyć doskonałą kaczkę, którą można podać z puree ziemniaczanym albo marchwiowo-pietruszkowym. Albo z jakimkolwiek innymi dodatkami – ważne, że będzie soczysta i smakowita.
Geneza tego sosu jest taka, że chciałem przygotować kaczkę. Chciałem, ją usmażyć i podać z jakimś puree do tego jakiś szybki sosik. Jednak w sklepie zobaczyłem świeże, dorodne i pyszne żurawiny. Wiedziałem, że będzie to strzał w dziesiątkę. Sos wyszedł niezwykle aromatyczny, a do tego wyjątkowo uniwersalny. Nada się idealnie do pieczonych lub smażonych mięs, ale też do deserów – np. do lodów śmietankowych.
Weekend minął bardzo przyjemnie. Przyjechała do mnie kuzynka z mężem z nie tak znowuż dalekich krajów. Chciałem ugościć czymś wyjątkowym, ale z racji tego, że jedli po drodze i dojechali późnym wieczorem stwierdziłem, że trzeba zrobić coś regionalnego na deser lub podwieczorek, jak kto woli. Wybór padł na drożdżówki z lukrem i kruszonką u nas w Poznaniu zwane szneki z glancem. Wyszło super – do herbaty, kawy czy do mleka – deser-marzenie!
Risotto chodziło za mną jakieś dwa, może trzy tygodnie. Czekałem, obmyślałem – szukałem kompozycji dodatków. Chciałem zrobić coś na podstawie klasycznego risotto bianco, ale z przytupem. Wpisem tym chciałbym wam przybliżyć tę tradycyjną, włoską technikę gotowania ryżu plus pokazać nietypowe wykorzystanie opieńków na które akurat jest sezon. Myślę, że to są bardzo dobre grzyby do risotto – nie są na tyle intensywne, żeby całkowicie przejąć smak ryżu, ale mają bardzo przyjemny, orzechowy smak, który idealnie komponuje się z suszonymi pomidorami i risotto bianco. Przygotowanie risotto nie jest czymś super skomplikowanym – wymaga jedynie uwagi i odrobiny czasu dlatego od czasu do czasu będę wam proponował różne wariacje tego dania.
Od dłuższego czasu chodziły za mną krewetki. Myślałem, czy nie zrobić może paelli, risotta czy może postawić na klasyczne – smażone z czosnkiem. Oglądając kanał Food Wishes na YouTube (zresztą polecam serdecznie – jeden z moich ulubionych kanałów o gotowaniu) natrafiłem na przepis na Barbecue Shrimp w stylu nowoorleańskim. Spodobało mi się przede wszystkim, że krewetki w ten sposób wykonane podaje się z ryżem i pysznym sosem. Po przeanalizowaniu przepisu zmieniłem kilka składników bo niestety po prostu nie mam do nich dostępu i zobaczcie co z tego wyszło! Danie wspaniałe, aromatyczne i bardzo świeże w smaku. Sos wychodzi pikantny, mocno cytrynowy. Krewetki chrupiące z zewnątrz i miękkie w środku. Dla wielbicieli owoców morza pozycja obowiązkowa!
Kolejne starcie z łososiem. Tym razem usmażyłem go tak by skórka była chrupiąca i podałem z sosem holenderskim, ale sosem nietypowym bo kaparowym. Do tego puree z pietruszki i marchwi. Danie w sam raz na piątkowy obiad. Albo kiedy mamy ochotę na coś lekkiego, ale pysznego w smaku. Talerz ozdobiony smakowitymi kaparami, które idealnie komponują się z mięsem ryby i słodkawym puree.
Ta zupa dla mnie jest pożegnaniem sezonu grzybowego. Ale oczywiście można ją przyrządzić o każdej porze roku. Żona chodziła za mną, żebym zrobił krem z pieczarek. Ale pomyślałem, że skoro mam jeszcze w lodówce kurki zrobię jej zupę pieczarkową jakiej jeszcze nie jadła. Pyszne, aksamitne danie ukoronowane ostatnimi rudzikami tego roku. Coś niesamowitego. Oczywiście jeżeli nie macie już dostępu do leśnych grzybów – nic nie szkodzi – bo sam w sobie krem też jest przepyszny. Zapraszam po szczegóły do treści wpisu.